(Kandungan berikut tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun.)
(Budi bicara penonton dinasihatkan.)
Kita bertemu sekali lagi, Cik Hong.
Sudah lama, bukan?
Awak juga kejar saya begini pada tahun lepas, bukan?
Pada hari Kim lan mati...
Awak orang yang kejar saya, bukan?
(Malam Galakkan)
(Episod 21)
(Malam Galakkan)
Akhirnya awak ingat siapa saya.
Oh Tuhan, memang sukar untuk rahsiakannya daripada awak.
Kenapa awak datang ke kedai bunga makcik saya?
- Awak mahu buat apa terhadap dia? - Lihat sini.
Jangan marah sangat.
Sebaik sahaja saya jumpa semula barang saya,
Saya akan hilangkan diri.
Asalkan awak tidak buat saya marah,
saya takkan buat apa-apa.
Asalkan awak tidak buat saya marah.
Apa yang awak cari sebenarnya?
Awak cakap kepada saya di gudang itu yang awak cari sesuatu.
Saya akan carikan untuk awak.
Beritahu saya apa yang awak cari sebenarnya.
Dan...
Dan, tolong jangan ganggu keluarga saya lagi.
Awak akan carikan untuk saya?
Saya akan carikan untuk awak. Saja janji.
Tapi, sebagai balasan,
tolong beritahu saya apa yang telah berlaku pada hari itu.
Awak tahu apa yang telah berlaku, bukan?
Setahun lepas, pada hari itu.
Apa yang telah berlaku pada hari itu?
(Malam Galakkan)
Apa yang awak mahu?
Sejak bila awak berkenalan dengan Pengerusi Jang?
Kenapa awak datang dengan dia?
Selepas buat kecoh dan menangis di hadapan awak,
saya pergi kepada dia...
kerana saya membazirkan banyak disebabkan kerana awak.
Awak beritahu Jang Yoon tentang malam itu?
Apa yang awak fikir ketika beritahu dia tentang perkara seperti itu?
Saya cuma beritahu dia apa yang saya nampak.
Yang awak ekori kereta Kim lan pada hari itu.
Saya nampak semua yang berlaku.
Saya sudah beritahu awak saya pulang ke rumah. Awak sudah tersilap.
Awak jangan tipu saya.
Sejak dari hari itu, awak sudah mula sukakan Yi Young.
Sebelum hari itu, awak cuma tahu nama dia sahaja.
Ataupun awak langsung tidak tahu nama dia?
Jadi, awak beritahu Jang Yoon...
kerana Yi Young?
Sebab kenapa saya lakukannya tidak penting.
Awak mahu berpisah dengan saya disebabkan dia.
Saya sudah cakap yang itu bukan kerana dia.
Jika itu benar, kenapa awak berada di sisi dia...
walaupun awak tidak cintakan dia?
Itu agak pelik, bukan?
Mungkin saya tersilap tentang perkara lain,
tapi saya tahu awak tidak cintakan sesiapa. Saya yakin dengan itu.
Itu yang buat perkara ini jadi lebih pelik.
Awak dapat jawatan tetap setahun selepas lan mati.
Jadi, kenapa?
Itu semua hasil kerja keras saya.
Saya tahu.
Itu memang sangat hebat.
Saya memang rasa bangga dengan awak.
Tapi, begitu,
untuk dapat jawatan itu dalam masa setahun memang menakjubkan.
Siapa yang beri jawatan itu kepada awak?
Sebagai balasan untuk apa?
Teruskan.
Saya teringin untuk tahu...
apa yang awak lakukan kepada Yi Young...
pada malam itu.
Saya mahu lihat awak...
musnah dengan teruk.
Dan, saya akan tersenyum.
Awak tidak boleh bergurau tentang perkara begitu.
Awak fikir saya akan percayakan awak?
Jika saya beritahu apa yang saya cari,
awak mungkin akan serahkannya kepada orang lain.
Awak fikir saya seorang yang dungu?
Saya takkan serahkannya kepada orang lain.
Saya tidak tahu apa yang awak cari,
dan saya langsung tidak peduli tentangnya.
Tapi, awak akan dapat bayaran jika awak jumpa barang itu?
Saya akan bantu awak.
Walaupun ia bukti pembunuhan?
Walaupun jika ada pelbagai jenis maklumat kotor di dalamnya,
awak rasa...
awak boleh jalani hidup normal selepas serahkannya kepada saya?
Awak pernah tikam seseorang sekali...
dan emosi awak terganggu sejak daripada hari itu.
Betul cakap saya, bukan?
Saya boleh lakukannya.
Saya cakap, saya boleh lakukannya.
Seperti yang awak cakap,
Saya pernah tikam seseorang sebelum ini.
Saya cuma minta awak berhenti bekerja dengan makcik saya.
Jadi, saya boleh buat apa sahaja.
Saya rasa tersentuh kerana awak sangat sayangkan keluarga awak,
tapi saya tidak percayakan sesiapa.
Manusia adalah haiwan menjijikkan...
yang akan menipu walaupun ketika mereka berada dalam bahaya.
Pada malam itu, setahun yang lalu,
ada orang lain...
di dalam gudang itu.
Orang lain?
Ada orang lain selain lan dan saya?
Awak siapa?
awak jangan dekati kami.
Yi Young!
Siapa awak?
Cuba awak ingat semula.
Menikam seseorang tidak semestinya bermaksud membunuh.
Apa maksud awak?
Maksud awak...
mungkin bukan saya yang bunuh Kim lan?
Siapa lagi yang ada di sana?
Itu awak perlu ingat sendiri.
Ingat semula siapa orangnya.
Kemungkinan besar...
orang itu adalah pembunuh sebenar.
Awak masih ada pen...
yang Filharmonik Shinyoung beri sebagai hadiah percuma?
Pen?
Cari dan bawakan kepada saya.
Jangan cuba buka atau siasat apa ia sebenarnya.
Awak cuma perlu tutup mulut awak...
dan lakukannya secara sembunyi-sembunyi.
Jadi, saya akan beritahu awak...
identiti orang yang berada di gudang itu.
Senyumlah.
Saya akan beri nombor telefon saya kepada awak.
Awak ekori saya atau apa?
Saya tidak tahu yang awak juga berminat dengan saya.
Saya rasa kecewa. Saya sangat menghormati awak.
Apa yang awak lakukan untuk dapat jawatan tetap?
Itu sebab kenapa awak bunuh lan?
Awak pasti bersungguh-sungguh mahu saya nampak seperti pembunuh.
Saya ada satu soalan.
Awak sanggup tukar adik lelaki awak untuk sesuatu?
Awak tanya saya soalan yang tidak masuk akal.
Bagi saya, saya sayangkan jawatan ini...
sama seperti bagaimana awak sayangkan adik awak.
Mari anggap saya dapat jawatan ini dengan cara itu.
Jika saya tidak layak, bukankah semua orang akan tahu mengenainya?
Awak fikir mereka akan biarkannya?
Mereka akan cuba pecat saya selepas konsert sulung saya.
Kita akan bercakap lagi selepas ia selesai.
(Saya Mahu Dengar Lagu Awak)
Pengerusi Jang, tolong jaga orkestra ini dengan baik.
Semua ahli orkestra ini sangat berkebolehan.
Mereka semua berjiwa seni.
Sejak bila awak berkenalan dengan Pengerusi Jang?
Sejak awak halau saya.
Awak tidak tahu bagaimana industri ini berfungsi?
Apabila keadaan sudah reda,
Saya akan panggil awak semula, bagaimana awak boleh khianati saya?
Awak tidak tahu apa yang saya telah lakukan untuk awak?
Apa yang paling penting adalah hasilnya.
Bukan itu memang cara untuk lakukannya?
Jadi, rasanya awak tidak berapa suka dengan Pengerusi Jang.
Tapi, dia nampaknya sangat berminat dengan awak.
Apa?
Minat yang bagaimana?
Sebenarnya,
dalam banyak aspek.
Oh, ya.
Bagaimana keadaan institusi rahsia awak kebelakangan ini?
Terima kasih atas semua...
yang awak lakukan untuk saya.
Hei.
Awak...
Berani awak?
Perempuan tidak guna...
Mari duduk.
Awak ada buat salah?
Jangan muram sangat.
- Mak cik. - Awak tidak perlu terangkannya.
Soo Young telah beritahu saya segala-galanya.
Kenapa awak tidak beritahu saya lebih awal?
Bagaimana awak boleh tanggung semua itu bersendirian?
Jangan menangis.
Saya sudah buat keputusan untuk tidak menangis lagi.
Dan...
saya akan lupakan mengenainya.
Saya bukan cuba untuk mengelaknya.
Saya cuma tidak boleh...
Saya cuma tidak boleh percaya yang awak tikam seseorang.
Saya yang besarkan awak,
jadi saya tahu siapa awak sebenarnya.
Tapi, saya masih ingat yang saya lakukannya.
Soo Young beritahu saya...
yang apabila seseorang mengalami trauma,
mereka mungkin akan cipta memori mereka sendiri.
Ya,
itu memang sesuatu yang masuk akal.
Awak seorang yang terlalu baik,
jadi rasa bersalah itu pasti telah buat awak menderita.
Tidak mengapa.
Mulai hari ini,
saya tidak benarkan awak pulang ke rumah.
Tinggal dengan kami buat sementara waktu.
Saya akan suruh Soo Young tidur di ruang tamu.
Ya?
Awak masih ada pen...
yang Filharmonik Shinyoung berikan sebagai hadiah percuma?
Pen?
Cari dan bawakan kepada saya.
Jadi, saya akan beritahu awak...
identiti orang yang berada di gudang itu.
Saya perlu ingat. Saya mesti ingat semula.
Jika saya mahu sembunyikan sesuatu,
di mana saya akan sembunyikannya?
Bagaimana jika pen itu bukan berada dengan saya?
Awak buat apa itu?
Oh Tuhan.
Awak hilangkan diri selama beberapa hari, dan lihatlah awak.
Awak sudah tunggu lama?
Pastikan telefon awak dihidupkan.
Jadi, awak tidak perlu menunggu.
Awak baru pulang?
Ia sangat membosankan.
Mari masuk dalam.
Ini telefon lan. Awak boleh lihat sendiri.
Kenapa awak tiba-tiba mahu lihat barang dia?
Saya fikir ini boleh bantu saya ingat semula sesuatu.
Saya faham yang awak berusaha untuk ingat sesuatu,
tapi jangan paksa diri awak. Awak boleh lihat semua ini.
Awak lapar?
Awak mahu roti bakar?
Tidak mengapa.
Awak masih ada pen...
yang Filharmonik Shinyoung berikan sebagai hadiah percuma?
Saya sudah panaskan sedikit.
Saya rasa lebih baik jika awak minum sesuatu yang hangat.
Ada sesuatu telah berlaku hari ini, betul?
Tidak mengapa. Awak boleh ceritakan kepada saya.
Sejujurnya...
Saya bertemu dengan lelaki daripada gudang itu.
- Di mana? - Di kedai bunga mak cik saya.
Dia bekerja sebagai pekerja sambilan di situ.
Dia ada parut di bahagian belakang tangan.
Pada saat saya nampak parut itu,
tiba-tiba saya teringat tentang hari itu.
Dialah lelaki yang kejar saya pada tahun lepas...
pada hari kemalangan itu.
Saudara saya tidak tahu tentang dia.
Saya tidak mahu letak mereka dalam bahaya, jadi saya rahsiakannya.
Apa yang dia cakap kepada awak?
Dia beritahu saya yang semuanya baik-baik sahaja...
asalkan saya tidak buat dia marah.
Saya rasa lebih baik jika...
awak bersama dengan keluarga awak daripada bersendirian.
Marilah. Saya akan hantar awak ke rumah mak cik awak.
Kenapa?
Tidak mengapa. Tiada apa-apa.
Mari pergi.
Cari dan bawakan kepada saya.
Jangan buka atau siasat apa itu sebenarnya.
Cuma tutup mulut awak...
dan lakukannya secara rahsia.
Jadi, saya akan beritahu awak...
identiti orang yang berada di dalam gudang itu.
Awak buat apa di situ?
Awak cari apa sebenarnya?
Berapa nilainya?
Awak akan berikannya jika saya beritahu awak?
Jangan tunjuk muka awak di hadapan Yi Young.
Dan, saya mahu awak jauhkan diri daripada keluarga dia.
Beritahu saya apa sebenarnya yang awak cari.
Berapa nilainya?
Awak tidak perlu tahu apa yang saya cari.
Dan, harganya pula,
ia bernilai lebih kurang tiga juta dolar.
Beri jumlah yang lebih realistik. Jumlah yang saya boleh beri...
dan yang awak layak dapat.
Betul cakap awak.
Jumlah seperti itu tidak realistik untuk lelaki seperti saya.
Oh Tuhan.
Bagaimana pula dengan beg bimbit yang dipenuhi...
sijil hadiah yang bernilai 500 dolar?
Jika keadaan jadi buruk, itu akan berikan awak nasib malang.
Beri telefon awak kepada saya.
Awak tahu apa-apa tentang Nam Ju Wan,
konduktor Fiharmonik Shinyoung?
Bagaimana pula saya tahu apa-apa tentang lelaki seperti dia?
Saya gunakan telefon bimbit haram.
Jadi, nombor saya mungkin akan bertukar.
Saya akan beritahu awak jika nombor saya bertukar.
telefon saya sebaik sahaja awak ada duit itu.
Jadi, saya akan berikan apa yang saya ada.
Konsert itu akan diadakan esok.
Awak ada masa untuk ini?
Itu bukan sesuatu yang awak perlu risaukan.
Boleh awak pinjamkan saya duit? Saya akan bayar semula.
Untuk apa?
Saya perlukannya untuk sesuatu.
Awak perlukannya?
Ya.
Awak patut fikir semula tentang...
semua yang awak pernah ucapkan kepada saya sehingga sekarang.
Awak masih ingat...
bila awak tiba-tiba putuskan untuk pindah keluar tahun lepas?
Awak cakap yang awak langsung tidak anggap saya sebagai ayah awak.
Kenapa saya perlu pinjamkan duit jika awak anggap saya begitu?
Cuba awak terangkannya...
supaya saya boleh faham.
Bagaimana awak boleh rasa berani untuk pinjam duit saya...
kan awak langsung tidak anggap saya sebagai ayah awak?
Tolonglah.
Saya akan bayar semula dalam tempoh sebulan.
Saya tidak pernah minta apa-apa daripada awak.
Dan, saya pasti akan kekalkan begitu.
Mungkinkah,
ini ada kaitan...
dengan apa yang berlaku kepada lan?
Jika itu sebabnya, saya tidak mahu berikannya.
Saya tidak mahu awak terlibat dalam kes itu.
Itu buat saya ketakutan.
Jika awak perlukan duit saya,
Saya mahu awak berhenti daripada Fiharmonik Shinyoung...
dan tinggalkan negara ini secepat mungkin.
Jadi, baru saya akan pinjamkan duit itu.
Nenek!
Hei.
- Nenek. - Oh Tuhan.
Oh Tuhan.
Bertenang. Jangan berpaut dengan saya seperti itu.
Oh Tuhan, saya tahu awak sukakannya.
Biar saya bawakan. Oh Tuhan.
Kenapa berat sangat? Apa pula ini?
Awak rasa apa? Ini semua adalah hidangan sampingan.
Ju Wan mungkin nampak seperti...
dilahirkan dan dibesarkan di Seoul, tapi dia suka makanan tradisional.
- Beri itu kepada saya. - Saya boleh angkat.
- Tidak mengapa. Saya boleh bawa. - Mari pergi
Apa? Okey, baiklah.
Jadi, biar saya cerita kenapa ada patung kepala kuda atas meja saya.
Ini Mendelssohn, kuda yang memenangi Perlumbaan Kentucky...
sebanyak dua kali.
Awak semua tahu Mendelssohn, betul Lagu musim bunga.
Jadi, sama seperti kuda ini,
saya takkan terganggu. Saya hanya mahu menuju ke hadapan.
Saya tidak lupa asal-usul saya. Dengan ingat tentang perkara itu...
Pengerusi Jang sudah tiba.
Oh Tuhan.
Awak semua sudah ada di sini.
Saya minta maaf kerana terlewat.
Gembira dapat bertemu dengan awak lagi hari ini.
Awak bukan di sini kerana mahu bincang sesuatu yang serius, bukan?
Tidak.
Apa maksud awak?
Kenapa awak tiba-tiba sebut tentang konduktor itu?
Esok konsert sulung dia akan diadakan.
Awak suruh kami pecat dia sejurus selepas dia dilantik?
- Kita akan jadi bahan ketawa. - Sebenarnya...
awak tidak perlu rasa terlalu sensitif tentang perkara ini.
Percayakan dia...
untuk ketuai konsert ulang tahun ke 20 Fiharmonik Shinyoung,
iaitu sebuah orkestra dengan sejarah yang panjang,
Saya tidak rasa yang dia cukup berpengalaman untuk itu.
Itu baru sahaja terlintas dalam fikiran saya tadi.
Tidak berpengalaman?
Si tidak guna itu.
Jadi, kenapa jika dia ada buat sumbangan?
Kita adalah sebuah orkestra dengan sejarah selama 20 tahun.
Dia baru sertai kita beberapa hari lalu.
Berani dia suruh kita pecat konduktor?
Dia tidak suruh kita pecat Maestro Nam.
Cuma dia nampak tidak berpengalaman.
Itu perkara yang sama.
Saya sudah cakap dia akan timbulkan masalah, bukan?
Saya pasti jabatan pemeriksa akan cakap tentang anak dia.
Bagaimana awak akan uruskan hal itu?
Zaman sekarang rasuah boleh jadi satu masalah yang serius.
Itu takkan jadi masalah selagi awak tidak wujudkannya.
Kenapa awak sering mencelah?
Bukan kolej itu sudah cukup untuk awak?
Ambil wang dari kolej itu sudah tidak cukup untuk awak?
Saya ambil duit? Soo Hyang.
Apa kedudukan awak untuk tengking saya sekarang?
Tempat ini masih beroperasi disebabkan saya.
Profesor Kang.
Jangan panggil nama saya di tempat kerja.
Saya ketua pengarah di sini.
Saya akan tanya ayah saya kenapa tempat ini masih beroperasi.
Tolong tahu bila awak tidak sepatutnya mencelah.
Oh Tuhan.
Apa masalah Profesor Kang dengan Pengerusi Jang?
Kenapa dia benci sangat?
Awak tahu apa-apa tentang ini?
Hari ini, mungkin kerana Maestro Nam.
Dia rapat dengan Profesor Kang sejak zaman kolej lagi.
Dan, Profesor Kang juga rasa bangga kerana temui Maestro Nam.
Kenapa Pengerusi Jang sebut tentang Nam Ju Wan?
Dia tidak suka Nam Ju Wan?
Saya tidak boleh baca fikiran dia.
Sebagai langkah berjaga-jaga,
carikan sebab munasabah untuk saya pecat dia.
Kita perlukan sebab untuk pecat lelaki itu jika kita perlu.
Kita perlukan sebab yang munasabah.
Baiklah.
Okey.
Maestro Nam, nenek awak cakap dia tidak boleh tidur di rumah awak.
Dia cakap rumah itu terlalu mewah.
- Jadi? - Saya bawa dia ke rumah saya.
Tidak, bukan rumah mak cik saya. Rumah saya.
Dia boleh tidur di bilik saya.
Baiklah. Saya akan pergi ke sana apabila saya sudah selesai.
- Baiklah. - Selamat tinggal.
(Profesor Kang)
Kenapa awak ada di sini?
Pengerusi Jang mahu jumpa. Saya datang daripada mesyuarat itu.
Saya rasa tidak sedap hati tentang semua ini.
Rasanya dia tau sesuatu. Itu sebab kenapa dia lakukan semua ini.
Saya tidak pasti jika dia tahu atau dia cuma pura-pura.
Tapi, dia ada sebut tentang awak.
Saya?
Jika keadaan jadi buruk, awak perlu berehat selepas konsert sulung itu.
Awak perlu bersedia...
- sekiranya perkara itu berlaku. - Berehat?
Jadi, itu maksudnya awak akan pecat saya?
Saya langsung tidak buat salah. Saya tidak sepatutnya dipecat.
Saya tidak pernah cakap yang awak ada buat salah.
Semua orang tahu orkestra itu telah terselamat disebabkan awak.
Jadi, kenapa? Kenapa awak mahu pecat saya?
Kami boleh cari alasan dengan mudah.
Awak cuma dipecat. Tiada alasan lain.
- Awak perlu halang perkara itu. - Saya akan buat yang terbaik.
Tapi, saya cuma beritahu awak sekiranya keadaan jadi teruk.
Awak fikir pecat saya akan selesaikan semua masalah?
Jika dia tahu sesuatu dan ini agenda dia, awak mangsa seterusnya.
Awak fikir saya akan berdiam diri jika awak pecat saya?
Saya takkan jatuh bersendirian.
Hei. Awak serius sekarang?
Awak juga...
cari barang Hong Yi Young?
Ataupun...
awak sudah jumpa dan ia ada dalam simpanan awak?
Awak tidak fikir semuanya akan okey asalkan...
kita cari dan hapuskannya, bukan?
Itu tidak bermaksud apa-apa.
Disebabkan benda tidak bermakna itu, Kim lan mati.
Fikirkan mengenainya.
Saya tahu semua yang awak lakukan.
Jika awak mahu sembunyikannya, awak patut bunuh saya.
Awak akan bunuh saya juga?
Saya tidak boleh percayakan semua ini.
Hei, kenapa pula saya mahu bunuh seseorang? Itu mengarut.
Ini semua berlaku kerana awak.
Kerana awak, Kim lan mati.
Jika awak tidak berikan pisau itu kepada Hong Yi hari itu...
Hentikan.
Akhirnya, hidup dia jadi huru hara disebabkan awak.
Awak juga bunuh Kim lan. Awak pembunuhnya. Faham?
Saya suruh awak hentikannya...
sebelum saya hilang sabar.
Awak yang bunuh lan?
Awak langsung tidak cam pisau ini?
Awak tikam Kim lan dengan pisau ini.
Disebabkan awak, Kim lan mati.
Jika awak tidak berikan pisau itu kepada Hong Yi pada hari itu...
Siapa di sana?
Siapa awak?
Kenapa awak buat kami begini?
Siapa awak?
(Episod 22)
Baiklah.
Selamat datang.
Ini benda yang awak cari.
- Ini bendanya, betul? - Awak bawakan kepada saya.
Awak tidak buka pen ini, bukan?
Awak beritahu saya supaya jangan buka.
Awak tidak buka...
- kerana saya cakap begitu? - Kita sudah berjanji.
Asalkan...
Saya tidak melihatnya,
tutup mulut dan bawakan kepada awak,
awak cakap akan beritahu saya siapa yang ada di dalam gudang itu
Ya.
Saya memang telah berjanji dengan awak.
Tolong jangan datang lagi ke kedai bunga makcik saya.
Baiklah.
Sekarang, beritahu saya.
Siapa lagi yang berada dalam gudang itu?
Awak sukakan lagu lama?
Apa?
Ibu saya sering dengar lagu ini.
Cepat jawab soalan saya.
Awak berjanji akan beritahu saya.
- Saya ada cakap begitu? - Ya, awak ada.
Saya sudah ubah fikiran.
Saya boleh dapat duit yang banyak jika tidak beritahu awak.
Encik,
kenapa awak buat begini?
Saya berikan ini kepada awak hanya kerana awak sudah berjanji.
Saya juga tipu seseorang yang saya suka.
Siapa?
Jang Yoon?
Saya jadi begini bukan kerana pilihan saya.
Dunia yang telah buat saya jadi begini.
Saya pernah jadi mangsa dahulu.
Jadi, saya sentiasa bersedia.
Saya sentiasa ada helah saya sendiri.
Saya akan gunakan...
- setiap kali saya dikhianati. - Awak jangan merepek.
Awak yang pilih untuk tipu dan peras ugut orang lain.
Itu semua pilihan awak.
Lurus bendul.
Awak tidak tahu bagaimana dunia ini berfungsi.
Awak tahu betapa kotor dan kejinya dunia ini?
Ada satu perkara yang saya tahu, dan awak adalah seorang penipu.
Jangan risau.
Saya mungkin akan buat perkara baik sebelum saya mati.
Jika saya mati, awak perlu ambil tahu mengenainya.
Siapa tahu?
Saya mungkin akan tinggalkan hadiah untuk awak.
Jangan mempermainkan orang lain.
Jangan tunjukkan muka awak di hadapan keluarga saya lagi.
Jika tidak,
saya akan pergi ke balai polis dan dedahkan semuanya.
Jangan lupa apa yang saya beritahu awak.
Awak pergi mana lewat malam begini?
Saya singgah di kedai serbaneka.
Pada waktu begini?
Ya.
Kenapa awak tidak tidur lagi? Awak ada persembahan esok.
Itu kerana...
saya tidak boleh tidur.
Rasanya kita tidak berpeluang untuk bertemu dengan satu sama lain...
walaupun banyak kali kita terserempak, betul?
Ya.
Saya minta maaf.
Sejak daripada semalam,
Saya rasa tidak berdaya.
Saya rasa seperti tiada apa-apa yang saya boleh lakukan.
Saya rasa kecewa dengan diri saya sendiri.
Saya berada di sini, berharap untuk lihat wajah awak.
Pergi masuk dalam. Selamat malam.
Saya juga minta maaf.
Saya minta maaf dengan penuh ikhlas.
Ini semua berlaku kerana awak.
Kerana awak, Kim lan mati.
Akhirnya, hidup dia juga musnah kerana awak.
Apa yang awak lakukan untuk dapat jawatan tetap?
Itu sebab kenapa awak bunuh lan?
(Y)
Hei,
hadiah apa yang awak ada untuk saya?
Awak sudah temuinya?
Awak memang gelojoh.
Saya temuinya.
Jika awak beri saya duit yang dijanjikan, saya akan serahkannya.
Tidak guna.
Hei,
saya langsung tidak tahu jika awak jujur atau tidak sekarang.
Jadi, bagaimana saya mahu beri awak duit itu?
Berikannya. Berikannya kepada saya, tidak guna!
Berikannya kepada saya terlebih dahulu!
Seperti yang dijanjikan, saya tidak membukanya.
Berikannya kepada saya, tidak guna.
Tidak guna.
Tapi, jika awak tidak bayar, saya akan buka.
Jadi, bila awak akan berikannya kepada saya?
Baiklah.
Saya berikan separuh sekarang.
Saya akan bayar lagi separuh selepas awak hapuskan seseorang.
Siapa?
Nam Ju Wan.
Jangan bunuh dia tapi awak perlu buat dia merayu...
supaya dia takkan lawan cakap saya lagi.
Selepas semua yang saya lakukan untuk dia,
berani dia lawan cakap saya?
Kenapa awak ketawa?
Kerana itu sangat lucu.
Awak semua sama sahaja.
Hei, awak mahu ke mana? Awak sudah hilang akal?
Saya berubah fikiran.
Saya akan simpan benda ini.
Ada ramai orang yang juga mahukannya.
Awak tidak boleh pergi begitu sahaja, tidak guna.
Hei.
Hei...
Kita selalu terserempak. Rasanya awak akan sukakan saya.
Kenapa awak bertemu dengan saya?
Saya mahu minta bantuan awak.
Bantuan?
Minta bantuan saya?
Beritahu saya apa yang telah berlaku malam itu.
Saya bukan cuba buat awak terlibat dengan masalah
Saya cuma mahu tahu apa yang berlaku malam itu.
Bukan awak yang bunuh lan, betul?
Saya sudah cakap bukan saya yang bunuh dia.
Akhirnya awak percaya cakap saya.
Jadi, siapa yang bunuh dia, dan kenapa?
Dan, kenapa Yi Young fikir dia yang bunuh Kim lan?
Tolong beritahu saya. Saya merayu kepada awak.
Yoon.
maksud saya, Do Hoon.
Ke mana duitnya?
Itu sahaja cara untuk buat saya bercakap.
Ya, saya akan dapatkan duit itu untuk awak.
Tapi, itu akan ambil masa sedikit.
Jadi, saya akan tunggu awak.
Tolonglah saya merayu. Saya akan tunaikan janji saya.
Janji?
Saya akan beritahu awak satu perkara.
Lagipun ini bukannya satu rahsia lagi.
Bukan Yi Young...
yang bunuh Kim lan.
Memang dia ditikam,
tapi itu bukan punca kematian dia.
Ada orang lain yang bunuh dia.
Siapa?
Siapa orangnya?
Itu sahaja yang saya boleh beritahu awak buat masa sekarang.
Bawakan duit itu kepada saya.
Selepas itu,
saya akan ceritakan yang selebihnya.
(Konsert Sulung Konduktor Nam Ju Wan)
(Dilarang Masuk, Latihan Sedang Dijalankan)
Tugas yang bagus, semua orang.
Kotak makan tengah hari akan diedarkan dalam masa 30 minit.
Tolong jangan tinggalkan bangunan dan berehat dalam bilik menunggu.
- Okey. - Baiklah
Perut saya sakit.
Ini sangat teruk.
Sekali lagi? Awak perlukan ubat?
Tiada gunanya.
Perut saya akan sakit setiap kali sebelum persembahan.
Tidak mengapa.
Sebelum ini saya biasanya akan muntah sebelum naik pentas.
Saya minum segelas soju setiap hari.
- Apa? - Apa?
Latihan hari ini berjalan dengan lancar.
Awak sudah makan malam?
Saya tiada selera makan.
Apa yang awak mahu?
Saya datang untuk ucapkan semoga berjaya kepada awak.
Masa depan orkestra ini ada di tangan awak.
Kenapa awak tiba-tiba puji saya?
Jika, ada kemungkinan,
awak ada dengar khabar angin, jangan sampai ia ganggu awak.
Walau apapun yang terjadi,
Saya akan buat yang terbaik untuk lindungi awak.
Okey?
Awak memang yang terbaik.
Saya harapkan yang terbaik untuk awak.
Hei, awak sudah sampai.
Helo.
- Maestro Nam, kami sudah sampai. - Hei, saya juga ada di sini.
Oh Tuhan, saya suka pakaian awak, nenek.
Oh Tuhan. Mari sini, budak tidak guna.
Tapi, tunggu sebentar.
Kenapa dengan muka awak?
Awak tidur atau tidak malam semalam?
Saya tidak boleh tidur kerana rasa gemuruh untuk jumpa awak.
Oh Tuhan, budak kurang siuman.
Presiden Ko tawarkan diri untuk bawa nenek awak lihat kawasan sekitar.
Dia mahu saya bekerja.
- Silakan. - Baiklah.
Nombor yang anda dail tidak boleh ditelefon.
Dia tidak boleh ditelefon sejak daripada semalam.
Mungkin dia tidak sihat.
Siapa? Young Gil?
Ya.
Kita ada banyak penghantaran yang dijadualkan esok.
Jadi, saya mahu minta dia tukar pasu pokok dan hantarkannya.
Mungkin dia ada urusan kecemasan.
telefon dia lagi esok.
Sementara itu, saya akan lakukan semua tugas.
Dia bekerja 10 kali ganda lebih pantas daripada awak.
Apa-apapun, saya harap Soo Young...
tiba di konsert tepat pada waktunya.
Oh Tuhan, dia mudah terganggu.
Saya risau dia mungkin akan sampai apabila konsert itu sudah tamat.
Awak ada hantar bunga?
Sudah tentu. Ini konsert pertama konduktor itu
Oh Tuhan, sayangnya kita sibuk sekarang.
Awak rasa dia akan kecil hati jika kita tiada di sana?
Saya pasti dia akan faham.
Kita boleh pergi lain kali, bila Yi Young juga buat persembahan.
Tapi, ini masih konsert yang penting untuk dia.
Awak tahu?
Saya patut telefon dia sekali lagi.
(Kedai Bunga)
Awak mahu pergi luahkan perasaan atau apa?
Rasanya lebih kurang begitu.
Terima kasih.
Selamat tinggal.
Awak nampak kacak hari ini.
Awak bukannya rasa gemuruh, betul?
Saya jarang rasa gemuruh.
Saya cemburu dengan awak.
Semoga awak berjaya.
Tidak mengapa jika awak buat silap, jadi awak tidak perlu gemuruh.
Ini bukan konsert solo.
Saya cuma akan bermain seperti biasa.
Secara praktikalnya ini adalah konsert solo.
Awak akan mainkan "encore" pertama.
Okey.
(Bilik Konduktor)
Oh Tuhan.
Siapa awak?
Konduktor ada di dalam?
Tidak, dia tiada di sini sekarang.
Ini kawasan larangan, jadi awak tidak boleh berada di sini.
Bagaimana awak boleh masuk ke sini?
Saya berjalan masuk ke sini.
Tolong berikan ini kepada konduktor.
Ucapkan semoga berjaya untuk konsert hari ini.
Ada tempat berasingan untuk hadiah di lobi.
Saya patut cakap ini daripada siapa?
Seorang peminat.
Apa yang awak mahu? Konsert sudah hampir bermula.
Saya jumpa apa yang saya cari.
Saya telefon awak semalam, tapi awak tidak jawab.
Awak mahu jumpa saya sebelum konsert hanya untuk cakap itu?
Awak cakap seperti itu hanya perkara kecil.
Seseorang mati disebabkannya.
- Mari bercakap selepas konsert. - Awak tahu siapa yang berikan...
barang yang saya cari?
Hong Yi Young yang berikannya.
Dia tiada dalam bilik menunggu. Saya langsung tidak jumpa dia.
Dia langsung tidak berubah.
- Berapa banyak masa kita ada? - Kita ada 15 minit lagi.
Mari kita cari dia lagi.
Pergi ke belakang pentas dan lihat jika dia ada di situ.
Berhati-hati dan pastikan ahli lain tidak tahu tentang ini.
Mereka tidak boleh tahu tentang ini.
Baiklah.
Mari ikut arah sini.
Yi Young?
Bagaimana? Memori dia sudah pulih semula?
Atau awak ugut dia?
Saya langsung tidak ugut dia.
Itu semua satu perjanjian.
Dia suruh saya ceritakan apa yang berlaku tahun lepas.
Jadi, saya umpan dia.
Saya beritahu yang ada seorang lagi pada hari itu...
selain daripada dia dan lan.
Saya cakap akan beritahu dia siapa orangnya...
jika dia bawakan apa yang saya mahu.
Dan, dia memang telah bawakan kepada saya.
Dia sangat naif.
Jadi...
- awak beritahu dia? - Tidak.
Saya lakukan dengan baik, betul?
Demi untuk jual ini kepada awak,
Saya perlu tutup mulut saya.
Saya akan berikannya jika awak mahu.
Tapi, sebaliknya,
lebih baik awak bayar saya.
Berani awak datang sini dan bercakap tentang duit dengan saya?
Kenapa? Kenapa jika saya datang ke sini?
Itu kerana awak akan buat persembahan di sini?
Apa kaitan semua itu dengan saya?
Saya tiada masa untuk ini. Mari bincangkannya lain kali.
"Lain kali"?
Tidak akan ada lain kali.
Profesor Kang suruh saya buat awak merayu....
sebagai syarat untuk saya dapatkan bayaran penuh.
Apa?
Itu sangat menjijikkan, bukan?
Saya memang tidak boleh maafkan awak semua.
Awak buat saya jadi pembunuh dan langsung tidak beri saya apa-apa.
Awak pandang rendah terhadap duit dan anggap diri awak istimewa.
Dan, awak layan saya seperti sampah.
Profesor Kang manusia yang paling tidak guna.
Tapi, awak juga...
tidak layak untuk berdiri di atas pentas itu.
Hari ini, saya sudah buat keputusan...
untuk musnahkan awak...
dan juga Profesor Kang.
Awak sasaran pertama saya.
Saya patut beritahu siapa dahulu?
Jang Yoon? Pengerusi Jang?
Atau pihak polis?
Saya ucapkan semoga awak berjaya hari ini.
Ini akan jadi persembahan awak yang terakhir.
Di mana pula dia berada?
Maestro Nam!
Saya sudah cari awak di merata tempat. Awak pergi mana?
Saya minta maaf.
Kita patut pergi sekarang?
Semoga berjaya.
- Ya. Awak sudah temui dia? - Dia menuju ke bilik menunggu.
Dia pakai sut dia.
Benarkah. Dia langsung tidak beri saya peluang berehat.
Baiklah.
Semoga berjaya.
Awak tidak apa-apa?
Ya.
Kami sudah bersedia untuk awak, Maestro Nam.
Okey, dia akan datang.
Tunggu sebentar. Nantilah.
Saya tahu ini agak ketat, tapi awak perlu bertahan.
Jangan rasa terlalu gementar.
Saya yakin awak boleh lakukan dengan baik.
Nenek awak berada di sini hari ini.
Betul.
- Apa yang berlaku? - Apa pula itu?
- Apa perlu dengan dia? - Kenapa dia tidak mula lagi?
(Saya Mahu Dengar Lagu Awak)
- Tahniah. - Apa pula itu?
Saya harap awak tidak masuk ke dalam malam ini.
Kita boleh buat persembahan bersama satu hari nanti, betul?
Sekitar jam 4 pagi, di Filharmonik Shinyoung...
Tidak, kejadian itu tiada perlu mengena dengan kami.
Bagaimana jika dia mati disebabkan apa yang saya beri kepada dia?
Dia minta duit secara berterusan.
Mungkin dia juga minta dengan orang lain.
Sekarang, jawab soalan saya.
Apa tujuan awak sertai lembaga pengarah orkestra?
Awak yang tolak dia jatuh tangga? Saya nampak awak bertemu dengan dia.
Beritahu saya. Ia pasti akan terbongkar juga nanti.